همانطور که می دانید ایجاد دستی و یا خودکار Auxiliary Instance در زمان انجام عملیاتی چون Duplicate، PDB Point-in-Time Recovery، Table Point-in-Time Recovery و … الزامی می باشد البته با انجام هر کدام از این عملیاتها، Auxiliary Instance حذف خواهد شد و امکان استفاده از استفاده از این instance به صورت کلی از بین خواهد رفت.
نکته ای در مورد elapsed_time برای parallel queyها
در گزارش AWR و همچنین ویوهایی نظیر V$SQLه، elapsed_timeای که برای parallel queryها نمایش داده می شود، جمع بین زمان سپری شدهquery coordinator و parallel query slaveها می باشد از این جهت، نباید این عدد را با elapsed_time واقعی پرس و جو اشتباه گرفت.
مثال زیر را ببینید:
SQL> select /*+parallel(3)*/ sum(id),sum(code),avg(count) from usef.myview;
SUM(ID) SUM(CODE) AVG(COUNT)
———- ———- ———-
713031680 3548381184 68.1508522
Elapsed: 00:01:18.89
SQL> /
SUM(ID) SUM(CODE) AVG(COUNT)
———- ———- ———-
713031680 3548381184 68.1508522
SQL> /
Elapsed: 00:01:17.08
SQL> /
SUM(ID) SUM(CODE) AVG(COUNT)
———- ———- ———-
713031680 3548381184 68.1508522
Elapsed: 00:01:17.94
پس از اجرای دستورات فوق، در گزارش AWR خواهیم دید که Elapsed Time برای query اجرا شده برابر با 228 ثانیه می باشد در صورتی که این query در مدت زمان80 ثانیه(حدودا) اجرا شده است:
ویژگی Automatic Flashback(or PITR) Standby در اوراکل 19c
از اوراکل 19c با اجرای دستور flashback database و یا انجام عملیات point in time recovery در محیط دیتابیس اصلی(primary)؛ دیتاگارد هم به صورت خودکار flashback خواهد شد و از حالت sync با primary خارج نمی شود(البته در صورت فعال بودن قابلیت flashback). این قابلیت با کمک پارامتر مخفی standby_auto_flashback_ قابل مدیریت است.
در ادامه متن زیر، با اجرای دستور flashback database و همچنین انجام PITR در محیط primary، رفتار دیتاگارد را در دو نسخه 18c و 19c مقایسه می کنیم.
دو راهکار برای اجرای سریع تر shutdown immediate
همانطور که می دانید، در هنگام اجرای دستور shutdown immediate، بک گراند پروسس SMON باید تراکنشهای در حال اجرا را rollback کند و همچنین این بک گراند پروسس، Temporary segmentها را در صورت وجود پاکسازی کند.
برای تسریع در اجرای دستور shutdown immediate، می توان از طریق eventای؛ SMON را از انجام این دو وظیفه منصرف نمود و انجام آنها را به بعد از استارت بعدی دیتابیس موکول کرد.
نصب اوراکل 19c بر روی اوراکل لینوکس 6 با بروزرسانی GLIBC
همانطور که می دانید، اوراکل از نصب نسخه 19c بر روی سیستم عامل Oracle Linux 6.X پیشتیانی نمی کند این مسئله به پایین بودن نسخه GLIBC(GNU libc) موجود در این نسخه از سیستم عامل برمی گردد:
[root@ol6 ~]# cat /etc/issue
Oracle Linux Server release 6.7
[oracle@ol6 home]$ ./runInstaller
/19c/home/perl/bin/perl: /lib64/libc.so.6: version `GLIBC_2.14′ not found (required by /19c/home/perl/bin/perl)
در متن خطا می بینیم که این مشکل به دلیل نبود GLIBC نسخه 2.14 رخ داده است. برای حل این مسئله، می توان GLIBC_2.14(و یا نسخه های بالاتر) را به این نسخه از سیستم عامل اضافه کرد که در ادامه این کار را انجام خواهیم داد.
External Table و In-Memory – اوراکل 18c
تا قبل از اوراکل 18c، امکان استفاده از قابلیت in memory برای جداول از نوع external وجود نداشت:
SQL*Plus: Release 12.2.0.1.0 Production on Mon May 18 12:05:36 2020
SQL> alter table mytbl inmemory;
ORA-30657: operation not supported on external organized table
این قابلیت در اوراکل 18c برای محیط exadata ارائه شد.
Connected to Oracle Database 18c Enterprise Edition Release 18.0.0.0.0
SQL> alter table mytbl inmemory;
ORA-12755: Feature In-Memory External Tables is disabled due to unsupported capability.
SQL> alter system set “_exadata_feature_on”=true scope=spfile;
System altered.
SQL> startup force;
SQL> alter table mytbl inmemory;
Table altered
SQL> SELECT table_name, inmemory, inmemory_compression FROM user_external_tables;
TABLE_NAME INMEMORY INMEMORY_COMPRESSION
———– ——— ———————-
MYTBL ENABLED FOR QUERY LOW
قابلیت Automatic In-Memory در اوراکل 18c
قبلا در مطلب “ADO و مدیریت in-memory” بیان شد که چگونه می توان در سطوح مختلف(SET INMEMORY، MODIFY INMEMORY و NO INMEMORY) پالیسیهایی را به objectهایی که خصیصه inmmory برای انها فعال شده است، اضافه کرد.
این پالیسها سبب می شد تا پس از گذشت مدتی زمانی از ایجاد، آخرین اصلاح و یا آخرین زمان دسترسی، خصیصه inememory برای objectای تنظیم یا حذف شود و یا آنکه سطح فشرده سازی شی در inememory تغییر کند. این قابلیت(“مدیریت in-memory از طریق ADO“) در اوراکل 12cR2 ارائه شده بود.
در نسخه 18c، اوراکل بهبود دیگری را در این زمینه ایجاد کرد. به این صورت که اگر قصد بارگذاری شی جدیدی را در inmemory داشته باشیم ولی فضای inmemory برای این کار کافی نباشد، اوراکل می تواند با کمک قابلیت Automatic In-Memory که به اختصار، AIM هم شناخته می شود، objectهای که کمتر به آنها رجوع شده را از طریق آمارها شناسایی کند(نیازی به فعال کردن Heat Map نخواهد بود) و آنها را از inmemory خارج کند تا بتواند شی جدید را در inmemory قرار دهد البته با این شرط که شی جدید، بسیار پر استفاده باشد.
ADO و مدیریت in-memory
همانطور که می دانید، objectهای که خصیصه inmemory برای انها تنظیم شده متناسب با اولویتی که دارند، در in-memory قرار خواهند گرفت برای مثال، اگر خصیصه inmemory برای جدولی با اولویت critical تعریف شده باشد، این جدول صرف نظر از تعداد دفعات رجوع، در زمان استارت دیتابیس در in memory قرار خواهد گرفت.
در این متن به این سوال پاسخ خواهیم داد که چگونه می توان از قرار گرفتن جدول و یا به صورت کلی objectای که مدت زمان زیادی از آخرین زمان دستیابی و یا اصلاح آن گذشته، به in-memory جلوگیری کرد(آن هم به صورت خودکار)؟
این کار در نسخه 12cR2 با کمک ویژگی (Automatic Data Optimization(ADO قابل انجام است همانطور که می دانید ADO که در نسخه 12cR1 ارائه شد، امکان جابجایی و فشرده سازی objectها را متناسب با آمارهای heat map فراهم می سازد. به عنوان بهبودی جدید در نسخه 12cR2، امکان ایجاد ADO policy برای خصیصه inmemory جداول هم امکان پذیر می باشد(در سطح segment).
مروری بر ویژگی IM Expressions
اوراکل از نسخه 12cR2 قابلیت expression tracking را ارائه کرد که بر اساس آن، توابع(اعم از سیستمی و pl/sqlای)، عملگرهای محاسباتی و بصورت کلی عبارتهای استفاده شده در متن پرس و جو ها در دیتابیس ذخیره می شوند مسئولیت این کار بر عهده optimizer است و optimizer در زمان انجام عملیات hard pars، این عبارات را در مخزنی بنام (Expression Statistics Store(ESS قرار می دهد که از طریق ویوی دیتا دیکشنری DBA_EXPRESSION_STATISTICS می توان لیستی از این عبارتها را مشاهده کرد.
ویژگی In-Memory FastStart در اوراکل 12cR2
یکی از چالشهای قابلیت in-memory در نسخه 12cR1 به هزینه بر بودن load اولیه اطلاعات(در in-memory) بعد از restart شدن دیتابیس برمی گردد چرا که اطلاعات در دیسک به صورت row format ذخیره شده و در زمان بارگذاری باید به فرمت ستونی و (عمدتا) به شکل فشرده در حافظه(in-memory) قرار بگیرند که این کار می تواند مصرف بالای منابع(مخصوصا cpu) را به همراه داشته باشد.
اوراکل در نسخه 12cR2، برای حل این مسئله، قابلیت جدیدی به نام In-Memory FastStart را ارائه کرد که بر اساس آن، اطلاعات موجود در in-memory با همان فرمتی که در حافظه قرار دارند، در دیسک و در یک tablespace مجزا ذخیره می شوند.